ریخته گري
ریخته گري عبارت از شکل دادن فلزات و آلیاژها از طریق ذوب، ریختن مذاب در محفظه اي به نام قالب و آنگاه سرد کردن و انجماد آن
مطابق شکل محفظه قالب می باشد. این روش قدیمی ترین فرآیند شناخته شده براي بدست آوردن شکل مطلوب فلزات است.
اولین کوره هاي ریخته گري از خاك رس ساخته شده که لایه هایی از مس و چوب به تناوب در آن چیده می شد و براي هوا دادن از دم (
فوتک ) بزرگی استفاده می کردند . بسیاري از قالبهاي اولیه نیز از خاك رس، خاك نسوز، ماسه و سنگ تهیه می شد. شواهدي در دست
است که چینی ها در حدود 700 سال قبل از میلاد به ریخته گري آهن مبادرت ورزیدند. ولی یافتن قطعات ریخته شده از خرابه هاي شهر
حسن لو در آذربایجان شرقی نشان دهنده توسعه این فن در سال 900 قبل از میلاد در ایران بوده است.
ریخته گري هم علم است و هم فن، هم هنر است و هم صنعت. به هر میزان که ریخته گري از حیث علمی پیشرفت می کند، ولی در عمل
هنوز تجربه، سلیقه و هنر قالب ساز و ریخته گر است که تضمین کننده تهیه قطعه اي سالم و بدون عیب می باشد. این فن از اساسی ترین
روشهاي تولید است، زیرا حدود 50 درصد وزنی کل قطعات ماشین آلات به این طریقه ساخته می شوند. براي ریخته گري از فولاد ها و
چدن ها ( فلزات آهنی ) برنزها ، برنج ها، آلیاژهاي آلومینیم و منیزیم، و آلیاژهاي منیزیم و روي ( فلزات غیر آهنی ) به عنوان مهمترین
فلزات ریخته گري استفاده می شود.
معمولا روشهاي ریخته گري را به نام ماده سازنده قالب نام گذاري می کنند مانند ریخته گري در ماسه که جنس قالب آن ماسه است.
مهمترین روشهاي ریخته گري عبارتند از:
الف - ریخته گري در قالبهاي موقت شامل ریخته گري در ماسه و در قالبهاي پوسته اي
ب - ریخته گري در قالبهاي دائمی شامل ریخته گري در قالبهاي فلزي به روش گریز از مرکز یا تحت فشار.
